Chciałem wrócić na lokalne podwórko, ale jeden przypadek ze Szwecji to zmienił i znowu zamieszczam wpis międzynarodowy. Niedawno było o Finlandii. Tym razem o demokracji, prawach człowieka i wolności osobistej w Szwecji. 

Strasznie dużo się ostatnio mówi o zagrożeniach dla wolności i demokracji w Polsce. Działacze Platformy mylnie nazywanej Obywatelską nawet wzywają państwa Unii Europejskiej, by dały Polsce nauczkę. Zatem zobaczmy czego mogą nas nauczyć np. Szwedzi.

Otóż w Szwecji w ostatnim czasie głośno było o pracownicy socjalnej ośrodka dla uchodźców zabitej nożem przez nastoletniego uchodźcę. Wbrew pozorom nie to jest najgorsze, że ktoś zginął, bo prawdopodobnie nie było to celowe morderstwo. Wstępne informacje mówią o tym, że kobieta próbowała rozdzielić zwaśnionych uchodźców i była przypadkową ofiarą. Najgorsze jest późniejsze zachowanie szwedzkich władz. Mam na myśli zakaz upamiętnienia tej dziewczyny, jak i zakaz uczestnictwa w uroczystości żałobnej dla pracowników ośrodka! Miejscowy radny uzasadnił to mówiąc, że „nie chce urazić uchodźców”. Żeby było ciekawiej, to zabita dziewczyna sama jest córką uchodźców, pochodziła z Libanu.

Uroczystość, w której dobrowolnie mogliby wziąć udział zarówno pracownicy, jak i podopieczni ośrodka mogłaby stać się formą integracji. Oczywiście zakładając, że mamy do czynienia z normalnymi ludźmi, uchodźcami. Twierdzenie władz, że „upamiętnienie ofiary jednego z uchodźców mogłoby URAZIĆ pozostałych” wskazuje, że dzieje się tam coś bardzo złego. Jedna opcja jest taka, że Szwedzi oszaleli i nie wiedzą co robią. Druga opcja jest taka, że faktycznie upamiętnienie zabitej kobiety mogłoby urazić uchodźców, którzy z tego powodu mogliby zrobić coś niebezpiecznego. To oczywiście nie oznacza niczego dobrego, ale zapewne w imię „politycznej poprawności” nie wolno o tym za wiele mówić. Z pewnością jednak wydawanie ZAKAZÓW co do upamiętniania ofiar, czy uczestnictwa w uroczystościach nie jest standardem wolnego, demokratycznego państwa, które należy naśladować. Wyobrażacie sobie, że w czasie pracy, w czasie wykonywania obowiazków zostaje zabity np. pracownik MOPR, Policjant, albo Strażnik Miejski, a władze zabraniają kolegom upamiętnienia tej ofiary? ZABRANIAJĄ.

Wracając na polskie podwórko, wypada w tym miejscu zapytać naszych KODziarzy czy właśnie o taką wolność i demokrację im chodzi?