Poza liderami sondaży starałem się w miarę alfabetycznie prezentować kandydatów. Wyjątkowo przesunąłem Kowalskiego, bo wiedziałem, że 2 maja ma być w Krośnie. Była zatem okazja, żeby i z tym kandydatem porozmawiać osobiście.

Marian Kowalski to jeden z kandydatów „antysystemowych”, reprezentujący miks poglądów narodowo-wolnorynkowych. Odebrałem go jako człowieka bardzo autentycznego w przekonaniach. Nie jest teoretykiem, tylko człowiekiem, który w młodym wieku musiał przejąć rodzinną firmę. Problemy przedsiębiorców zna zatem z życia, tym bardziej, że jest założycielem Komitetu Obrony Kupców i Rzemieślników.

Nie we wszystkim się z nim zgadzam, ale uważam, że im więcej kandydatów wskazuje absurdy naszej rzeczywistości, to tym bardziej widać, iż to Bronek jest ślepy i głuchy, a nie my. Zresztą sytuacja w której człowiek, który musiał przerwać edukację punktuje magistra historii (Bronka) za to, ze dał się nabrać na „przyjazną Rosję” jest bezcenne. Nic dziwnego, że Bronek nie chce debat przez I Turą. Poznałem większość kandydatów i mam wrażenie, że każdy z nich, włącznie z Kowalskim, zrobiłby Bronkowi niezłe bęcki w publicznej dyskusji.

Marian Kowalski jest dobrze przygotowany, swój program dobrze sobie przemyślał i usystematyzował. Na pytania odpowiada konsekwentnie. Można się z nim nie zgadzać, ale trudno jest wskazać mu wewnętrzną sprzeczność poglądów. W niektórych sprawach (np. samorząd) unika szczegółów jeżeli chodzi o rozwiązania, ale nie sposób zaprzeczyć, że prawidłowo wskazuje problemy i ich przyczyny. Równocześnie nie wymądrza się, mówi w sposób zrozumiały dla odbiorców. Możliwe, że przy większych nakładach na kampanię mógłby zamieszać w wynikach wyborów.