Do rzekomego cudu doszło w dzielnicy Polanka w Krośnie. Na figurze przedstawiającej Chrystusa niosącego krzyż zaobserwowano pojawienie się substancji, którą część świadków uznała za krew. Rzekomy „Cud” doskonale wpisuje się w tzw. „Strategię Rozwoju Turystyki Miasta” jako miasta „z cudów słynącego”.

„Strategia Rozwoju Turystyki” została przyjęta kilka lat temu, jeszcze za czasów rządzącej w mieście koalicji Klubu Samorządowego z SLD. Kosztowało to około 20 tysięcy złotych, chociaż sam autor podkreślał, że to tak naprawdę wcale nie jest strategia.

Dlaczego do tego wracam? Ponieważ przy okazji poruszono wtedy temat „turystyki pielgrzymkowej”, podróże związane z kultem religijnym są po prostu ważnym elementem ruchu turystycznego.

Krosno najwyraźniej rozwija związany z tym potencjał. Mamy już perłę sztuki sakralnej – Bazylikę Mniejszą (obecnie w remoncie). Ponad rok temu władze miasta „w imieniu wszystkich mieszkańców” złożyły ślubowanie Matce Boskiej Murkowej. Na cześć MB wprowadzono również flagę miasta zawierającą jeden pas „maryjny”.

W ostatnich dniach dużym zainteresowaniem cieszy się rzekomy cud w Polance: Czy to faktycznie cud? Prawda, że mógłby wpisać się znakomicie w wizje Krosna, jako centrum pielgrzymkowego?

Zatem, jeżeli nawet jest to mistyfikacja, to nie należy tego za bardzo ogłaszać. Wręcz przeciwnie, samorządowcy powinni podkreślać, że jest to zdarzenie cudowne. Jest już w tym pewna praktyka. Podobnie przecież zrobiono z rzekomym cudownym ocaleniem miasta przez MB Murkową. Bez znaczenia jest wiedza historyczna o tamtych wydarzeniach, zrobiono z tego cud i kropka.

Mamy też w Krośnie „Cud nad Wisłokiem” – taki mały gospodarczy cudzik. To informacja dla tych wszystkich niedowiarków, którzy pracują za minimalne stawki lub są bezrobotni, informacja dla tych, którzy dostali w ostatnim czasie umowy z agencji pracy tymczasowej, z drugiego końca Polski, zamiast z Krośnieńskich Hut Szkła, pisze też do tych niedowiarków, którzy zamiast dostać normalną umowę o pracę, zostali zmuszeni do założenia własnej działalności gospodarczej. Ta informacja brzmi następująco: Krosno jest miejscem gospodarczego cudu i prosperity, sprzyja przedsiębiorczości!

Czy wobec powyższego ktokolwiek może być zdziwiony, dlaczego właśnie tutaj, w Krośnie, nastąpił cud krwawiącej figury? Nie zdziwię się, jeżeli to wydarzenie zostanie wykorzystane marketingowo, a pomnik w Polance, obok obrazu MB, będzie głównym obiektem miłośników turystyki pielgrzymkowej. W myśl strategii (nie będącej strategią) należy ten cud wykorzystać ekonomicznie, choćby substancja na pomniku okazała się sokiem porzeczkowym. Pielgrzymi to ludzie odporni na trudy podróży, przybędą do Krosna pomimo braku dróg dojazdowych. Będą musieli gdzieś przenocować, coś zjeść, a może i przegrają majątek w kasynie, kto wie?